Soyut
Çevresel dil öğrenimi, ekolojik temaları dil müfredatına yerleştirerek dil yeterliliğini çevre okuryazarlığıyla bütünleştirir. Bu tür disiplinlerarası programların değerlendirilmesi, yenilikçi ve bilişsel çıktılar gerektirir. Bu makale, sanat temelli değerlendirmeler, kurumsal kapasite çerçeveleri, alternatif iletişim (AAC), motivasyonel ölçüm ve çevresel dil öğrenme çıktılarını iyileştirme gibi çeşitli değerlendirme yöntemlerini incelemektedir.
Anahtar kelimeler: çevresel dil öğrenimi, değerlendirme yöntemleri, sanat temelli değerlendirme, kapasite çerçevesi, karma öğrenme, AAC, süreç-ürün yaklaşımı
giriş
Yirmi birinci yüzyılda, eğitimciler yalnızca iletişimsel yeterliliği değil, aynı zamanda çevresel temaları da geliştirmeye çalıştıkça, çevresel eğitimin dil öğrenimine entegrasyonu ivme kazanmış ve etkili ve bütüncül değerlendirme yöntemleri vazgeçilmez hale gelmiştir. Geleneksel test yöntemleri, çevresel dil öğrenme çıktılarını karakterize eden duygusal, bilişsel ve yaratıcı boyutları yakalamada genellikle yetersiz kalmaktadır. Bu makale, sanat temelli değerlendirmelerden ve kapasite çerçevelerinden karma öğrenme ortamlarında motivasyonel etki ölçümlerine ve AAC çıktı tahmincilerine kadar çeşitli yenilikçi değerlendirme yöntemlerini inceleyerek, çevresel dil öğrenimini değerlendirmek için kapsamlı bir yaklaşım önermektedir.
Literatür incelemesi
Sanat Temelli Değerlendirme
Sanat temelli değerlendirmeler, çevresel öğrenmenin hem duygusal hem de bilişsel boyutlarını ölçmek için değerli bir araç sunar. Flowers, Carroll, Green ve Larson (2015), çizimler ve kolajlar gibi yaratıcı çıktıların, öğrencilerin çevresel algıları ve dil kullanımları için etkili göstergeler olduğunu göstermiştir. Bu yaklaşım, geleneksel değerlendirmeleri tamamlayan ve öğrencilerin çevresel içeriği içselleştirme biçimlerini ayrıntılı bir şekilde ele alan zengin nitel veriler sağlar.
Kurumsal Kapasite Çerçeveleri
Yükseköğretim düzeyinde, kurumsal kapasite çerçevelerini içeren değerlendirme yöntemleri, program etkinliğine makro düzeyde bir bakış açısı sunar. Davis (2016), üniversite yabancı dil programlarında öğrenci öğrenme çıktılarını değerlendirmek için kurumsal destek, liderlik ve müfredat altyapısı gibi faktörleri vurgulayan bir kapasite çerçevesi sunmuştur. Bu çerçevenin çevresel dil öğrenimine uyarlanması, eğitimcilerin program düzeyindeki değişkenlerin öğrenme çıktılarını nasıl etkilediğini sistematik olarak incelemelerine olanak tanır.
Karma Öğrenmede Motivasyonel Ölçümler
Motivasyon, özellikle dijital ve yüz yüze eğitimin bir araya geldiği karma öğrenme ortamlarında dil ediniminde kritik bir rol oynar. Peng ve Fu (2021), hem içsel hem de dışsal motivasyon faktörlerinin dil öğrenme çıktılarının önemli belirleyicileri olduğunu bulmuştur. Çevresel dil öğrenimi bağlamında, özgün ve bağlam açısından zengin görevler içsel motivasyonu artırarak hem çevresel okuryazarlığı hem de dil performansını geliştirebilir.
Alternatif İletişim Sonuç Modelleri
Artırıcı ve alternatif iletişim (AAC) kullanan öğrenciler için geleneksel değerlendirmeler yetersiz kalabilir. Brady ve arkadaşları (2013), AAC kullanan çocuklarda kelime dağarcığı çıktılarını tahmin etmek için İçsel Sembolik Faktör (ISF) kavramını geliştirmiştir. Çalışmaları, dil gelişimini desteklemede çevresel girdilerin (özellikle ev ortamlarından) önemini vurgulamaktadır. Bu tür modeller, farklı öğrenci gruplarında çevresel dil öğrenme çıktılarını değerlendirmek için uyarlanabilir.
İletişimsel Öğretimde Süreç-Ürün Yaklaşımları
Spada’nın (t.y.) iletişimsel dil öğretimine ilişkin süreç-ürün çalışması, hem öğretim uygulamalarının (süreç) hem de ortaya çıkan dil çıktılarının (ürün) değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Bu ikili yaklaşımın çevresel dil öğrenimine uygulanması, öğretime entegre edilen çevresel etkinliklerin dil performansında ölçülebilir iyileştirmelere nasıl yol açtığını belirlemeye yardımcı olabilir.
Tartışma
İncelenen yöntemler, tek bir yaklaşımın çevresel dil öğreniminin çok boyutlu sonuçlarını tam olarak yakalayamayacağını ortaya koymaktadır. Sanat temelli değerlendirmeler, yaratıcı ifade yoluyla duygusal ve bilişsel boyutları ortaya çıkarmada mükemmeldir, ancak öznel yorumlama gerektirebilirler. Kapasite çerçeveleri, program etkinliğine sistematik bir bakış açısı sunar, ancak uygulamaları karmaşık ve kaynak yoğun olabilir. Karma ortamlarda yapılan motivasyonel çalışmalar, öğrenci katılımının kritik olduğunu göstermektedir; ancak bu tür yöntemler, dil performansının doğrudan ölçümleriyle tamamlanmalıdır. AAC sonuç ölçümleri, çeşitli öğrenci ihtiyaçlarının esnek, çok modlu değerlendirme araçları gerektirdiğini bize hatırlatır. Son olarak, süreç-ürün yaklaşımları, hem öğretim yöntemlerinin hem de öğrenci çıktılarının dikkatle incelenmesini sağlayarak dengeli ve bütüncül bir değerlendirme modelini savunur.
Çözüm
Çevresel dil öğrenme programlarının karmaşık çıktılarını yakalamak için yenilikçi değerlendirme yöntemleri olmazsa olmazdır. Sanat temelli değerlendirmeleri, kapasite çerçevelerini, motivasyon ölçümlerini, alternatif iletişim çıktı modellerini ve süreç-ürün yaklaşımlarını entegre ederek, eğitimciler dil yeterliliğinden çevre okuryazarlığına kadar öğrenmenin tüm yelpazesini yansıtan bütünsel bir çerçeve geliştirebilirler. Gelecekteki araştırmalar, bu bütünleştirici çerçeveyi deneysel olarak test etmeyi ve geliştirmeyi, böylece farklı eğitim ortamlarında ve öğrenci gruplarında uygulanabilirliğini sağlamayı hedeflemelidir.
Referanslar
Brady, N. C., Thiemann-Bourque, K., Fleming, K. ve Matthews, K. (2013). AAC öğrenen çocuklar için dil çıktılarının tahmini: Çocuk ve çevresel faktörler. Konuşma, Dil ve İşitme Araştırmaları Dergisi, 56(5), 1595–1612. https://doi.org/10.1044/1092-4388(2013/12-0102)
Davis, J. M. D. (2016). Üniversite yabancı dil programlarında öğrencilerin öğrenme çıktılarının değerlendirilmesi için bir kapasite çerçevesine doğru. Modern Dil Dergisi, 100(1), 377–399. https://doi.org/10.1111/modl.12319
Flowers, A. A., Carroll, J. P., Green, G. T. ve Larson, L. R. (2015). Çevre eğitimi çıktılarını değerlendirmek için sanat kullanımı. Çevre Eğitimi Araştırması, 21(6), 846–864. https://doi.org/10.1080/13504622.2014.959473
Peng, R. ve Fu, R. (2021). Karma öğrenme ortamında Çinli İngilizce yabancı dil öğrencilerinin öğrenme motivasyonlarının öğrenme çıktıları üzerindeki etkisi. Avustralasya Eğitim Teknolojisi Dergisi, 37(6).
Spada, N. (t.y.). Öğretim farklılıkları ve öğrenme çıktıları arasındaki ilişkiler: İletişimsel dil öğretiminin bir süreç-ürün çalışması. McGill Üniversitesi. .
